คัยคือเจ๊เดือน~?

ดึกแล้ว ไล่ตัวเองให้ไปนอน

หยุดยอกย้อนตัวเองสักที ฟุ้งซ่านทำไม



มีเรียนเช้า อย่านอนดึกจิ เดี๋ยวไม่มีแรงน้า

ฝันดีนะครับ

เม้นๆๆๆๆๆครับ

มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง

ระยะห่าง

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ..

ขณะที่เราเดินเข้าหา

บางคนกลับกำลังเดินหนี

กับบางคนเรากำลังเดินหนี

บางคนกลับเดินตาม...

กับบางคน

เราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง

ไม่ต้องใกล้มาก

แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..

ขณะที่บางคนวิ่งตาม

ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวด

กับระยะห่างของอีกคน

ที่ทิ้งไว้ตรงหน้า

และขณะเดียวกัน

กับที่อีกคนก็วิ่งหนี

โดยไม่คิดจะหันกลับมามอง

ความเจ็บปวดของอีกคน

อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน..

เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า

แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม ...

พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้

บนความห่าง ห่างจนลับตา ..

ไม่เคยหันกลับมามอง

หรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน ..

ไม่เคยรับรู้ว่า

ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคน

มันสร้างความเจ็บปวดได้

ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคน

ที่เหนื่อยล้ากับระยะห่าง

ที่พยายามรักษาไว้ เพียงแค่นั้น

ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ..

ต้องการเพียงเส้นขนาน

ที่ไม่มีทางมาบรรจบ ...

การทำลายระยะห่างของคนสองคน

อาจไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนัก

สำหรับอีกหลาย ๆ คน...

บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..

ระยะห่างที่ว่า

ก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..

ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง

ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม

ปล่อยทุกอย่าง!

ให้เป็นหน้าที่ของเวลา

ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง

ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย...

ระยะห่างนั้น

กลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหารย์..

เอาใจช่วย

สำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา

ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง

ระยะห่างจะได้สั้นลง

พยายามต่อไป

เพราะวันหนึ่ง คุณอาจรู้สึกว่า

ความพยายามของคุณ มิได้ไร้ค่า

ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี

ให้หันกลับมามองความรู้สึก

ของอีกคนบ้าง

เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดีดีไป

เพราะระยะห่าง ที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน

เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่

สำหรับบางคน

เพราะบางทีมันก็ทรมาน มากกว่า

การพยายามเดินเข้าใกล้

หรือห่างหนี..เสียอีก..

แล้วคุณ คุณ เล่า

เคยนึกย้อนกลับมามอง

ระยะห่าง

ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..

เคยรู้สึกไหมว่า

บางที ความห่างไกล

กับ ระยะห่างของความรู้สึก

กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน

เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่าง

ทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ใกล้

หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึก

ทั้งที่ตัวอยู่แสน ไกล กันบ้างไหม.???

เคยคิดกันบ้างไหมว่า

ระหว่าง

คนพยายามเดินหนี

คนที่พยายามเดินตาม

และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม

คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ...

อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป

หรือไม่ .. หัวใจเราแคบเกิน

การจะรักใครสักคน
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้ แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต
การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน
การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้
การที่เราจะรักใครสักคน....ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ

การที่เราจะรักใครสักคน...เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขาเสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง
การที่เราจะรักใครสักคน...อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป
การที่เราจะรักใครสักคน...แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน
การที่เราจะรักใครสักคน...จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ
การที่เราจะรักใครสักคน...ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ
...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้
...จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน...

เม้นๆๆทักทายทามรายอยู่บ้างค่ะเนี่ย

อรุณสวัสดิ์ค้าบบบบ

ตั้งใจซักผ้านะ รู้มั้ย ^^

จัดไป ๕๕

ฝันหวานนน

:]

สวัดดีคราบ

ยินดีทีได้รู้จักนะขอรับ

ฮ่า ๆๆๆๆ

ก็ดีนี่

เรียนไม่เหมือนใครดี

สวัสดี 'หญิงธัญ

55555555555555555

เปนไงมั่งเธอ!

ไมเกรดออกเเล้วอ่ะ

เร็วจังเลย ยย

เค้าเพิ่งสอบกลางภาคเอง

ยังไม่เส็ดด้วย

จร้าาาาาาา

ขอบใจมาก

แอ้ๆๆๆๆๆ

คิดถึงจังเลยยย

ตะกี้ฟ้ามืด นึกว่าฝนจะตกแล้วซะอีก

แดดกลับมาแรงอีกแล้วอ่า

เซงเรยยยย @~@

อย่าลืมกินข้าวนะคะ

หุหุ

แก้มคิเถิงเค้าด้วย???

เค้าก้อคิเถิงน๊ะ

แก้มจ๋า

ฝันว๋านน๊ะ

:]

ห้าๆๆๆ

ขอบพระคุนคร๊าฟฟฟ

แก้มก้อน่ารั๊กขึ้นเยอะ(มากกก)เหมือนกัลอ่ะ

:]]

แก้มจ๋า

คิเถิงจัง

จาจำเค้าด้ะมั้ยเนี่ย